Ben bildiğim tarih kadarıyla biz Türk milleti çalışkan zeki ve ahlaklı bir millettik.
En azından ben bu sözlerle büyüdüm.
Takip ettiğim bir kaç forum da kişilerin görüşlerini analiz etmeye çalışıyordum.Bıraktık tabi artık bunu. Çünkü çalışkan bir millet olarak bildiğim biz(: hep bir hazırcılık peşindeyiz.
Armut piş ağzıma düş yani.
zeki olmasına zekiyiz ama bunu kullanamıyoruz. Birine bağlı olmadan yaşayamayacağımızdan korkuyoruz sanırım.
Bildiğim kadarıyla hayvanlar yavrularını belli olgunluğa geldiklerinde doğaya salarlarmış.Fakat bizde bu böyle değil. Ama bizde de böyle olması gerekmiyor mu. Bize sunulan bu irade, zeka birine bağlı olduğumuz sürece ne kadar gelişir.
Ya da bağlı olduğumuz kişilerin düşüncelerini benimsemeye başladığımızda kendi benliğimizi ne zaman kazanırız?
Bahsetmeye çalıştığım çelişki şurda;
eğer biz çalışkan zeki ve ahlaklı isek neden korkuyoruz. ?
Bu korku geçemediği sürece biz çalışkan bir arı olamayacağız kovandaki diğer arılar bal yapacak fakat biz o balı ithal edeceğiz ...
yazılarını beğendim takip etmeye çalışacağım.
YanıtlaSilkolay gelsin..